تاریخچه تولید سیم کابل
همانطور که در بالاتر نیز به این موضوع اشاره کردیم وظیفه کابل انتقال انرژی الکتریکی از نقطه مبدا به مکان مورد نظر میباشد. اولین استفاده از کابلهای الکتریکی احتمالاً مربوط به سال ۱۸۴۴ برای نصب خطوط اولیه تجاری تلگراف میباشد. کابلهای اولیه از آهن ساخته شده بودند و مراحل تولید آنها دشوار بود. به منظور سهولت در تولید، سطح آهنی مفتولها، از سولفات مس پوشیده شد. خیلی زود خاصیت رسانایی برتر مس نسبت به آهن مشخص شد و در نهایت مس به عنوان هادی جایگزین آهن شد. تا به امروز نیز مس به عنوان بهترین هادی سیم و کابل شناخته میشود.
در دهه ۱۸۸۰ اولین کابلهای عایق شده با گوتاپرکا، یک ماده لاتکس طبیعی که از شیره درختان به همین نام تولید میشد، عایق بندی شدند. این عایق باید دائما مرطوب نگه داشته میشد؛ در غیر اینصورت خشک میشد و نمیتوانست هادیها را عایق بندی کند. کمی بعد این ماده تا حد زیادی با لاستیک و قیر ولکانیزه شده، جایگزین شد. در سال ۱۹۰۶ کابلهای زرهدار معرفی شدند که دارای روکش انعطافپذیر و دو هادی عایق لاستیکی بودند. در دهه ۱۹۳۰ اولین آزمایشات با عایقهای PVC در آلمان انجام شد و در پایان جنگ جهانی دوم انواع قابل توجهی از لاستیکهای مصنوعی و پلی اتیلن تولید و روانه بازار شدند.
در دهه ۱۹۵۰ روکش پی وی سی جایگزین کابلهای لاستیکی شد. در دهه ۱۹۷۰، عایقهای XLPE جایگزین کابلهای عایق کاغذ در کاربردهای ولتاژ متوسط شدند. در دهه ۱۹۸۰ فیبرهای نوری در خطوط هوایی برای انتقال دادهها و نظارت بر وضعیت و استفاده بیشتر از XLPE در خطوط انتقال ولتاژ بالا بین ۶۶ تا ۲۴۰ کیلو ولت معرفی همچنین در همان سالها مواد فوق رسانایی در دمای بالا کشف شدند. در دهه ۱۹۹۰، پلیمرها برای استفاده در EHV، ولتاژ بالا، کاربردها و استفاده از فیبرهای نوری در خطوط هوایی گسترش یافتند.
برای دیدن اطلاعات بیشتر تولید کابل کلیک کنید.
هزینه پای مصنوعی